Miasto to plansza. Ty jesteś bohaterem. To dzieje się naprawdę.
Zapraszamy Cię do udziału w grze miejskiej Tour de RUDA.
Dzielnica ta powstała z trzech odrębnych miejscowości: Halemby, Kłodnicy i Starej Kuźnicy. Najstarszą z nich jest Stara Kuźnica. W roku 1394 został wydany dokument, w którym mistrz hutniczy Henryk otrzymał od książąt raciborskich nadanie lasu, celem zbudowania nad rzeką – kuźnicy żelaza. Dało to początek osadnictwu na południowym brzegu Kłodnicy.
Istnienie małej osady na wzgórzu bykowińskim odnotowane jest w dokumentach historycznych
z 1597 r. Był to rolniczo-leśny przysiółek Kochłowic. Pierwsze zapisy nazwy osady pojawiły się
w dokumencie z 1629 roku, w którym została ona określona jako dobro rycerskie należące do hr. Donnersmarcka. Pochodzenie tej nazwy historycy wywodzą od nazwy, gdzie hodowano byki.
Miejscowa legenda głosi, że osada wzięła nazwę od zwrotu „orze głowy”, gdyż w czasie prac polowych znajdowano tu ludzkie czaszki z czasów najazdu tatarskiego w 1241 roku. Możliwe jest wcześniejsze brzmienie nazwy: „Orzechów”, gdyż tak zapisano ją w niektórych dokumentach. Jednak najbardziej prawdopodobna jest inna wersja.
Ruda Śląska nazwę swą zawdzięcza rudom metali, które wydobywano tu w zamierzchłych czasach.
Po raz pierwszy wymieniono ją w pochodzącym z lat 1295 – 1305 tzw. Rejestrze ujazdowskim, będącym wykazem dóbr biskupa wrocławskiego. Od początku XV w. znajdowała się tu kuźnica,
w której wytapiano ołów. Jej właścicielami byli bracia Rudzcy.