gra miejska Tour de RUDA

Nazwa miejscowości wywodzi się ze staropolskiego słowa „chebdzie” (pisanego też jako „hebdie” lub „hebd”), którym określano zarośla i popularne chwasty, dziki bez występujący na obrzeżach lasów.

„Karczma w hebziach”, o której wspominają dokumenty z II połowy XVII wieku, usytuowana była wśród takich zarośli. W latach 1825 – 1830 w pobliżu karczmy w czterech domkach osiedlili się pierwsi mieszkańcy Chebzia. W 1820 roku powstała cynkownia „Gute Hoffnung” (Dobra Nadzieja), a w 1823 roku „Morgenroth” (Zorza poranna, Jutrzenka). W pobliżu każdej z nich zaczęto budować domy dla robotników. Tak więc na terenie Chebzia powstały dwie osady, liczące razem około 400 osób. Obie cynkownie działały razem około 50 lat, tj. do czasu powstania w sąsiedztwie,
w Goduli i w Lipinach – nowocześniejszych hut. Rozwój przemysłu ciężkiego przyczynił się do rozbudowy dróg kołowych i kolejowych. W latach 1859 – 1861 wybudowano drogę łączącą Chebzie z Szombierkami, a kilka lat później z Nowym Bytomiem. W 1846 r. uruchomiono linię kolejową Wrocław – Mysłowice, która przebiegała przez Chebzie. Chebzie stało się ważnym węzłem kolejowym, a z tutejszej linii kolejowej korzystali nawet mieszkańcy Bytomia. Rozwój Chebzia nastąpił także dzięki rozwojowi kopalni „Paweł”. Znajdowali w niej zatrudnienie tutejsi i napływowi mieszkańcy, dla których powstawały. W kolejnych latach w związku z rozbudową Chebzia konieczne stało się posiadanie własnej szkoły. Ufundowana przez hr. Schaffgotscha placówka rozpoczęła działalność 1 kwietnia 1895 r. Od 1918 roku na terenie Chebzia działało już kilka towarzystw i organizacji społecznych. Chebzie nie uzyskało statusu samodzielnej gminy, administracyjnie było zależne od Goduli.